کشف استعداد برتر

( جعد مویت ) گویی خلق شب تنگ است و آن ستاره ی تابناک ، بی تاب ماه بیم آن دارد که زلفش را در جعد موی تو افشان کند زیرا که تو خود ماهی و شب وارث فهم است حنجره ی شعر از بغض سرشار و در چشمان پر فروغ تو واژه می آفریند خلق شب تنگ است پنجره ها مسدود تو در سکون در بستر خوابالود شب می غلتی ماه فرو می ریزد و چشمان تو متولد می شوند خلق شب تنگ است اما تو در شریان مهتاب می تپی پنجره ها عاشق می شوند و شب در...

( بهانه )   بی قراری تو بهانه ها را از دیوارهای خاکی می تراشد برگرد نیلوفرهای آبی عاشق غمزه ی آبهای راکدند مرداب قهقهه سر می دهد بی قراری تو چهره عشق را در قاب خواستن می خراشد باید برگردی که خاطره در اغمایی سرد در نفس های خویش نپیچد اینجا کرشمه ی ستاره ای خواب را از چشمان مهتاب ربوده برگرد تا زمستان چیزی نمانده بهانه ها را بتکان قلب سپیدار و برف رویای بارش را در سر دارند آه ! زمستان و آن نیلوفر آبی ستاره آبها همه ، خواستن را زمزمه می کنند بهانه ها را...

از تکرار یک نگاه می آید.. همچو خوابی مطلوب در شب خاطره قفل شده ست … با من بیا ! تا آنسوی رهایی.. عشق را رصد کنیم و ستاره را دریابیم .. با من بیا ! تا حضور سادگی و بستر شبهای دلاویز شعر … و سیاهه های نوشته شده در بندهای اسارت … با من بیا ! تا شب ماه و روزنه ای به سوی ما شدن … تا آزادی ماهی های تنگی در یوغ های سخت… آری ! از تکرار یک نگاه و سودای یک عبور در آغوش کتابی خاک خورده می آید … همچو خوابی در شب...