کشف استعداد برتر

ناتوان گر سنگ به پای لنگی زنی بِه ، از ان که لنگان را بد بنگری در این گیتی هیچ قابل پیشگویی نیست به کار خود بنگر که از اینه ها رُک تری نیست به وقت نیمه شب دید مردی اواره ، لنگی را گفت از چه شب امدی،ربوده بودند ز تو روز را گفت قدر قلب خود بدان که چون گوهر ماند پای لنگم ندیدی ، شب امدنم دیدی ، این رفتارت معرفت داند گفت که شب بود ، ندیدم که می لنگی رخسارت را بشوی ، از چه می لنگی ؟ گفت در قلبش مرد علیل که چرا...