اثری از محسن زید علی از شاعران انتشارات حوزه مشق
گاه گاهی دل خوشم...... من شراب کهنه ام در خُمره های روزگار تلخی ام را می چشد هر کس بنوشد بی گدار مثل ایوب نبی از صبر لبریزم ولی وای از روزی که از دل می رود صبر و قرار آدمی با سیب و گندم طعمه ی ابلیس شد من ولی با گوشه ی چشم و نگاهی آزگار مثل کودک های تنبل باز بی مشق شبم گاه گاهی دل خوشم با خنده ی آموزگار گاه باید با تنی خسته نبردی تازه کرد گاه باید شیر باشی در تقلای شکار باغ بی برگی نصیبِ باغبان خسته شد هر چه در تقویم...