کشف استعداد برتر

چشم بازکردم،لبخند‌ دلنشینت‌ را دیدم. قدم‌برداشتم،شوق‌ بی‌امان چشمانت را نظاره کردم. لب به سخن گشودم،عشوه‌های بی‌اندازه‌ لبانت سرازیر شد. به درس رسیدم،سرمست‌ از قدوبالای‌ رعنا،گام‌هایم را شمردی و چشم‌هایت بدرقه‌‌راه شد.. شب‌های زمستان با صدایی مهربان دیکته می‌گفتی و با عشق می‌نوشتم. شعر و قصه‌روزگار برایم می‌خواندی و نوای زندگی تکرار می‌کردم. بوی‌ نان‌تازه صبحانه،خورشت‌ خوشمزه ناهار و طعم‌‌ خوش شام‌،برایم مهیا بود. شب‌بر بالینم می‌نشستی،دستانت لای موهایم پایین می‌آمد و نرمش‌زنانه‌‌ات،مهر را در وجودم می‌ریخت. هر‌بار غم داشتم،مرهم بودی و هربار شادی می‌آوردم،همدم می‌شدی. حالا که بزرگتر و جا‌افتاده‌تر شده‌ام، هنوز هم به دستانت،به مادر گفتن‌هایم، به شانه‌های تکیه‌گاهت،به...

(دلتنگیِ باران) باز باران بر شبِ دل خسته ام اغیار می بارد نامِ تو، آهسته تر از گریه، در اشعار می بارد کوچه های خیس، دنبالِ صدای قدمت هستند هر کجا رفتم، غمی از خاطرت بسیار می بارد دل گرفتار است و هر قطره به یادِ چشم تو از لبِ بامِ سپیدِ آسمان، بیدار می بارد در شبِ بی سقفِ این دلتنگیِ طولانی ام هر چه خواهم از خدا، تنها برایت یار می بارد بی تو این پاییز، فصلِ رفتنِ آرامش از دلهاست برگ ریزان غم به روی شانه ام تکرار می بارد یار، اگر یک بارِ دیگر در کنارم...

روشن فکری ؟ روشن‌فکری، نامی نیست که بر هر رفتار یا هر اندیشه‌ای بگذاریم. نه آن تاریکیِ گذشته که در قید و بند تعصب و تحقیر ، راه را بر آزادی می‌بست روشن‌فکری است و نه کارهای زشت و بی‌ریشه‌ای که امروز به نام آزادی و نوگرایی انجام می‌شود حقیقتِ روشن‌فکری است. روشن‌فکری یعنی دیدن راهی میان این دو افراط: نه اسیر گذشته بودن نه غرق در بی‌مسئولیتی امروز. یعنی اندیشیدن با عقل با وجدان با نگاه انسانی یعنی ساختن پلی میان سنت و نو میان تجربه و آینده بی‌آنکه به دام تاریکی یا بی‌راهه بیفتیم. جامعه‌ای که روشن‌فکری را...

هوش مصنوعی؛ دستیار یا تهدید برای متخصصان روابط عمومی؟ در دهه‌های اخیر، پیشرفت شتابان فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، ساختار بسیاری از حرفه‌ها و مشاغل ارتباطی را دستخوش تحول کرده است. روابط عمومی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازوهای ارتباطی سازمان‌ها، بیش از پیش تحت تأثیر این فناوری قرار گرفته و شیوه‌های سنتی تعامل با مخاطبان را به سمت الگوهای هوشمند و داده‌محور سوق داده است. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی امروز قادرند وظایفی چون تحلیل افکار عمومی، تولید محتوا، پایش رسانه‌ها و حتی پیش‌بینی بحران‌های ارتباطی را با سرعت و دقتی فراتر از توان انسانی انجام دهند. با وجود این...

خش خش صدای برگ پاییزی نم نم .هوا وبوی بارونو هی تو خیالم نقش میبافم شونه به شونت ،تو خیابونو هم پای  بارون اشک میریزم مه توی چشمام تیره تر میشه انگار شبیه تو یکی  رد شد چشمام به چشماش خیره تر میشه بغض ومنو وبارون وتنهایی بغض ومنو قلبی پر از فریاد حتما نباید آسمون تنها تاوان اشکای منو میداد هستی ولی دستات ازم دوره حسرت تو جونم میزنه فریاد این بغض بی پایان ونافرجام چی از منو وتنهاییام میخواد قلبت به من انقدر نزدیکه دوری ،خبر از حال من داری عشقم کجایی ،حال تو خوبه بارون میاد،دستامو کم...

آه ای دل به چه می اندیشی...! همه در دل ز غمی حیرانند همه در سایه ی خویش محو وُ پریشان زِ غمِ خویش به کنجی سر به گریبان دارند... گاه با تلخیِ لبخند به گلی می خندند... گاه با یک دل پر درد از بارش غم می گریند... همه در سایه ی تاریکِ چو شب پنهانند... نیست رنگی که بریزند بر شب رنگ بی رنگ شده... همه جا سایه پراکنده شده شب در سایه ی خویش گم کرده زمان همه پر درد و دریغ از درمان... شهناز عیدی وندی" دریا"       از قلم تا جاودانگی... با شما!...

نقش نخ حَک می‌کنم کلام را بر لوحِ پنبه و خیال، با سوزنی از جنسِ استقامتِ کوه‌های مَکران، و نخی که از رشته‌های نورِ چشمانِ مادرانِ کویر ریسیده شده است. نقشم، رقصِ تب‌آلودی‌ست بر سینه‌ی سپیدِ بوم؛ چون آوازی که از گلوگاهِ تاریخ می‌جهد و ردِ پاهای برهنه‌ی کاروان‌ها را بر شن‌های زمان حکایت می‌کند. من بلوچم از سرزمینی که هر صبح، خورشید را چون طفلِ تازه‌زادی با دستانِ رنگین‌کمانِ افق در آغوش می‌کشد. در هر گره، تپشِ رگی‌ست از تفتان  خفته، و در هر رنگ، اندوهی‌ست که به آواز بدل گشته است. این نگاره‌ها، فریادِ خاموشِ خاک‌اند؛ که نه...