یادداشتی از دکتر معصومه کردی گودرزی درباره حضرت زهرا سلام الله علیها
عطرِ آرامشِ ناپیدا گاه در تاریخ، انسانهایی میدرخشند که حضورشان نه با صدا، که با سکوتی معنابخش شنیده میشود. حضرت زهرا(س) از همین دست انسانها بود؛ زنی که جهان را با نور آهستهاش روشن کرد. گویی در عمق وجودش باغی پنهان داشت؛ باغی که یک شاخه یاس، همه لطافتش را روایت میکرد و قلبی روشن، همه استواریاش را. او در میان روزهای سادهاش، چیزهایی داشت که در واژهها نمیگنجید: آرامشی که با نگاهش جاری میشد، مهری که بیهیچ تظاهر، زخمها را مرهم میکرد، و قلبی که هرچند آرام میتپید، اما توانایی روشن کردن یک خانه، یک نسل، یک تاریخ را...
