شاعری که احساس را به جان می نشاند
ساناز حسینی، نامت که میآید، کلمات بیقرار میشوند؛ انگار حروف هم دل دارند و طاقت پنهانکاری نه. من مینویسم، اما در حقیقت این دل است که قلم را هدایت میکند. تو از آن زنهایی هستی که جهان را فقط زندگی نمیکنند، جهان را میآفرینند. نویسندهای که واژهها در دستانش امناند، شاعری که احساس را به سطر نمیسپارد، به جان مینشاند، و نقاشی که رنگها را فقط نمیبیند، بلکه با آنها نفس میکشد. وقتی مینویسی، کلمات خجالت میکشند که ساده باشند. وقتی شعر میگویی، دلها بیاجازه میلرزند. و وقتی نقاشی میکنی، رنگها اعتراف میکنند که تا قبل از تو هیچوقت معنای...