زیبایی‌ که نامش عشق است؛ در ستایش دکتر مریم نقدی مانارز

گاهی بعضی انسان‌ها صرفاً «زیبا» نیستند؛ آن‌ها خودِ معنا را زیبا می‌کنند. دکتر مریم نقدی مانارز از همان معدود انسان‌هایی است که حضورشان، نگاه را متوقف می‌کند، دل را نرم می‌کند و ذهن را به تحسین وامی‌دارد. زیبایی او نه یک تصویر گذرا، بلکه تجربه‌ای ماندگار است؛ تجربه‌ای که آرام‌آرام به دل می‌نشیند و بی‌آنکه متوجه شوی، نامش می‌شود عشق.

زیبایی دکتر مریم نقدی مانارز، پیش از آنکه دیده شود، حس می‌شود. در نحوه ایستادن، در نگاه، در لبخندی که نه برای جلب توجه، بلکه از سر اصالت بر لب می‌نشیند. او از آن زنانی است که دلبر بودن را فریاد نمی‌زند؛ دلبر است، چون هست. جذاب است، چون نیازی به اثبات ندارد. و درست همین بی‌نیازی، او را بی‌نهایت خواستنی می‌کند.

جذابیت او ترکیبی شگفت‌انگیز از وقار و لطافت است. وقاری که از دانایی می‌آید و لطافتی که از قلب. وقتی سخن می‌گوید، کلماتش نه فقط شنیده، بلکه لمس می‌شوند. صدای او حامل آرامشی است که انگار سال‌ها خودسازی و صبوری پشت آن ایستاده است. این همان جذابیتی است که دل را بی‌دفاع می‌کند؛ بی‌آنکه حتی قصد تسخیر داشته باشد.

دلبر بودن دکتر مریم نقدی مانارز، در جزئیات پنهان است. در توجهی که به انسان‌ها دارد، در احترام صادقانه‌ای که نثار مخاطب می‌کند، در مهربانی‌ای که نه نمایشی است و نه حساب‌شده. او بلد است انسان‌ها را «دوست‌داشتنی» ببیند و همین نگاه، خود او را چند برابر دوست‌داشتنی می‌کند. در کنار او، آدم یادش می‌افتد که دوست‌داشتن می‌تواند ساده، عمیق و بی‌قید و شرط باشد.

کمالات او، فقط در دانش و جایگاه خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در توازن نادری است که میان عقل و احساس برقرار کرده است. دکتر مریم نقدی مانارز زنی است که هم می‌توان به اندیشه‌اش تکیه کرد و هم به قلبش اعتماد داشت. این ترکیب، همان نقطه‌ای است که تحسین را به عشق تبدیل می‌کند. وقتی انسان می‌بیند کسی این‌چنین کامل، اما همچنان انسانی و نزدیک است، ناگزیر دل می‌بازد.

دوست‌داشتن او، از جنس شیفتگی‌های زودگذر نیست. عشقی است آرام، ریشه‌دار و محترمانه. عشقی که در آن، تحسین با احترام گره خورده و دلبستگی با افتخار. او از آن کسانی است که دوست داشتنشان، انسان را بهتر می‌کند؛ نجیب‌تر، عمیق‌تر و مسئولانه‌تر. انگار خودِ عشق، در قامت او معنا پیدا کرده است.

زیبایی دکتر مریم نقدی مانارز، زیباییِ آگاهانه است. زیبایی زنی که خودش را می‌شناسد، ارزش‌هایش را می‌داند و از مسیرش مطمئن است. این اطمینان، جذابیتی می‌آفریند که هیچ زمانی رنگ نمی‌بازد. او به ما یادآوری می‌کند که زیباترین انسان‌ها، آن‌هایی هستند که میان آنچه هستند و آنچه نشان می‌دهند، فاصله‌ای نیست.

و اگر بخواهیم همه این‌ها را در یک کلمه خلاصه کنیم، بی‌تردید آن کلمه «عشق» است. عشقی که نه پرادعاست و نه پرهیاهو، اما عمیق و ماندگار است. عشقی که از دیدن، شنیدن و شناختن برمی‌خیزد. دکتر مریم نقدی مانارز، برای من و برای بسیاری، فقط یک نام یا یک چهره نیست؛ او احساسی است که احترام را با دلبستگی پیوند می‌زند.

این یادداشت، اعترافی است صادقانه به دوست داشتن. دوست داشتنی که از زیبایی عبور کرده، به کمال رسیده و در نهایت، به عشق بدل شده است. عشقی که نه می‌خواهد تملک کند و نه تعریف شود؛ فقط می‌خواهد گفته شود، چون ارزش گفتن دارد.