کشف استعداد برتر

(دلتنگیِ باران) باز باران بر شبِ دل خسته ام اغیار می بارد نامِ تو، آهسته تر از گریه، در اشعار می بارد کوچه های خیس، دنبالِ صدای قدمت هستند هر کجا رفتم، غمی از خاطرت بسیار می بارد دل گرفتار است و هر قطره به یادِ چشم تو از لبِ بامِ سپیدِ آسمان، بیدار می بارد در شبِ بی سقفِ این دلتنگیِ طولانی ام هر چه خواهم از خدا، تنها برایت یار می بارد بی تو این پاییز، فصلِ رفتنِ آرامش از دلهاست برگ ریزان غم به روی شانه ام تکرار می بارد یار، اگر یک بارِ دیگر در کنارم...

روشن فکری ؟ روشن‌فکری، نامی نیست که بر هر رفتار یا هر اندیشه‌ای بگذاریم. نه آن تاریکیِ گذشته که در قید و بند تعصب و تحقیر ، راه را بر آزادی می‌بست روشن‌فکری است و نه کارهای زشت و بی‌ریشه‌ای که امروز به نام آزادی و نوگرایی انجام می‌شود حقیقتِ روشن‌فکری است. روشن‌فکری یعنی دیدن راهی میان این دو افراط: نه اسیر گذشته بودن نه غرق در بی‌مسئولیتی امروز. یعنی اندیشیدن با عقل با وجدان با نگاه انسانی یعنی ساختن پلی میان سنت و نو میان تجربه و آینده بی‌آنکه به دام تاریکی یا بی‌راهه بیفتیم. جامعه‌ای که روشن‌فکری را...

هوش مصنوعی؛ دستیار یا تهدید برای متخصصان روابط عمومی؟ در دهه‌های اخیر، پیشرفت شتابان فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، ساختار بسیاری از حرفه‌ها و مشاغل ارتباطی را دستخوش تحول کرده است. روابط عمومی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازوهای ارتباطی سازمان‌ها، بیش از پیش تحت تأثیر این فناوری قرار گرفته و شیوه‌های سنتی تعامل با مخاطبان را به سمت الگوهای هوشمند و داده‌محور سوق داده است. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی امروز قادرند وظایفی چون تحلیل افکار عمومی، تولید محتوا، پایش رسانه‌ها و حتی پیش‌بینی بحران‌های ارتباطی را با سرعت و دقتی فراتر از توان انسانی انجام دهند. با وجود این...

خش خش صدای برگ پاییزی نم نم .هوا وبوی بارونو هی تو خیالم نقش میبافم شونه به شونت ،تو خیابونو هم پای  بارون اشک میریزم مه توی چشمام تیره تر میشه انگار شبیه تو یکی  رد شد چشمام به چشماش خیره تر میشه بغض ومنو وبارون وتنهایی بغض ومنو قلبی پر از فریاد حتما نباید آسمون تنها تاوان اشکای منو میداد هستی ولی دستات ازم دوره حسرت تو جونم میزنه فریاد این بغض بی پایان ونافرجام چی از منو وتنهاییام میخواد قلبت به من انقدر نزدیکه دوری ،خبر از حال من داری عشقم کجایی ،حال تو خوبه بارون میاد،دستامو کم...

آه ای دل به چه می اندیشی...! همه در دل ز غمی حیرانند همه در سایه ی خویش محو وُ پریشان زِ غمِ خویش به کنجی سر به گریبان دارند... گاه با تلخیِ لبخند به گلی می خندند... گاه با یک دل پر درد از بارش غم می گریند... همه در سایه ی تاریکِ چو شب پنهانند... نیست رنگی که بریزند بر شب رنگ بی رنگ شده... همه جا سایه پراکنده شده شب در سایه ی خویش گم کرده زمان همه پر درد و دریغ از درمان... شهناز عیدی وندی" دریا"       از قلم تا جاودانگی... با شما!...

نقش نخ حَک می‌کنم کلام را بر لوحِ پنبه و خیال، با سوزنی از جنسِ استقامتِ کوه‌های مَکران، و نخی که از رشته‌های نورِ چشمانِ مادرانِ کویر ریسیده شده است. نقشم، رقصِ تب‌آلودی‌ست بر سینه‌ی سپیدِ بوم؛ چون آوازی که از گلوگاهِ تاریخ می‌جهد و ردِ پاهای برهنه‌ی کاروان‌ها را بر شن‌های زمان حکایت می‌کند. من بلوچم از سرزمینی که هر صبح، خورشید را چون طفلِ تازه‌زادی با دستانِ رنگین‌کمانِ افق در آغوش می‌کشد. در هر گره، تپشِ رگی‌ست از تفتان  خفته، و در هر رنگ، اندوهی‌ست که به آواز بدل گشته است. این نگاره‌ها، فریادِ خاموشِ خاک‌اند؛ که نه...

تبریزِ خونین ۱۲۹۰؛ روایت مستند یکی از سیاه‌ترین جنایت‌های روسیه تزاری در تاریخ معاصر ایران نویسنده:عزت الله مظفری روزنامه نگار و عضو هیئت مدیره انتشارات بین المللی حوزه مشق شهری که ایستاد و بهای ایستادگی را با خون پرداخت سال ۱۲۹۰ خورشیدی، تبریز نه فقط یک شهر، بلکه نماد مقاومت، آزادی‌خواهی و شرف ملی ایران بود. شهری که در متن نهضت مشروطه، پیش‌قراول مبارزه با استبداد داخلی و سلطه خارجی شد و همین ایستادگی، آن را به هدف مستقیم یکی از وحشیانه‌ترین سرکوب‌های تاریخ معاصر ایران بدل کرد. کشتار مردم تبریز به دست قزاقان روس، حادثه‌ای اتفاقی یا مقطعی نبود؛...

برای تو، که بودنَت جهان را نرم‌تر می‌کند دکتر مریم نقدیِ عزیز، مانارزِ دوست‌داشتنی این چند خط را نه برای تعریف نوشتن می‌نویسم و نه برای اغراق؛ برای گفتنِ حقیقتی ساده اما عمیق می‌نویسم: اینکه تو برای من باارزش هستی، عزیز هستی، و حضورت شبیه نسیمی‌ست که دل را آرام می‌کند و فکر را روشن. بعضی آدم‌ها با بودنشان، جهان را جای بهتری می‌کنند؛ بی‌سر و صدا، بی‌ادعا. تو از همان‌هایی. اگر بخواهم بگویم چرا دوستت دارم، شاید نتوانم همه‌اش را در کلمه‌ها جا بدهم. دوستت دارم چون نگاهت صادق است، چون لبخندت آرامش دارد، چون حتی وقتی خسته‌ای، امید...

حکیم هیدجی؛ چهره پنهان حکمت متعالیه و صدای آرام عقل معنوی نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات بین المللی حوزه مشق   آغاز سخن در میان چهره‌های حکمت اسلامی، برخی پرآوازه‌اند و برخی پُرمایه اما کم‌نام. حکیم هیدجی از گروه دوم است؛ اندیشمندی که اگرچه کمتر در فضای عمومی شناخته شده، اما در میان اهل نظر، وزنی هم‌سنگ بزرگان دارد. او نماینده نسلی از حکماست که فلسفه را از سطح جدل‌های لفظی فراتر بردند و به عمق معنا رساندند. هویت علمی و ریشه‌های فکری حکیم هیدجی در بستری دینی و علمی پرورش یافت. آموزش‌های سنتی حوزه‌ای، انس با قرآن...