کشف استعداد برتر

بانویی که ترانه‌ها از دلش عبور می‌کنند… نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات حوزه مشق در جهان کلمات، گاهی کسانی پیدا می‌شوند که واژه‌ها، بی‌اجازه از دلشان عبور می‌کنند. کلماتی که فقط نوشته نمی‌شوند، بلکه زندگی می‌شوند. مریم ذاکری یکی از همین انسان‌هاست؛ زنی که ترانه‌ها از روحش آغاز می‌شوند و تا گوش جان مردم این سرزمین امتداد می‌یابند. برای فهم تفاوت شعر و ترانه شاید کافی نباشد که به تعریف‌های کتابی رجوع کنیم. باید گوش سپرد... باید شنید... باید تن سپرد به کلماتی که در ترانه‌های مریم ذاکری جریان دارند؛ همان ترانه‌هایی که در خلوتی شفاف و صمیمی...

🌈 معلمی که واژه‌ها را برای کودکان نقاشی می‌کند؛  زنی از تبار رؤیاها ✨ نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات حوزه مشق گاهی آدم‌هایی از دل زندگی، مثل گل‌هایی در دل کویر می‌رویند؛ بی‌صدا، بی‌ادعا، اما با عطر ماندگارشان همه را به وجد می‌آورند. یکی از آن آدم‌ها، مرجان رضایی است؛ آموزگاری عاشق، نویسنده‌ای دل‌سپرده و زنی که قلبش برای کودکان می‌تپد و جانش با شعر و آموزش گره خورده است. مرجان رضایی نه فقط یک معلم، که معمار واژه‌ها در ذهن کودکان است. او سال‌هاست که در پایه‌های مختلف دبستان، به‌ویژه کلاس اول، ردپای مهر و شعور را...

رهایی که از درد زاده شد؛ شاعری که با غزل‌هایش زندگی را بازنویسی می‌کند نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در روزی از شهریور، دختری در آسمان ادبیات متولد شد؛ دختری با قلبی زخمی اما زبانی که از طلای ناب واژه ساخته شده بود. انسیه زادصالح، با نام هنری دلنشین «رها»، شاعره‌ای‌ست که نه فقط شعر می‌نویسد، بلکه از دردها، دلنوشته می‌تند و از دلنوشته‌ها، غزل می‌سازد. رها، شاعری نیست که ناگهان با یک ترانه در دل مخاطبان جا باز کرده باشد. او از یازده‌سالگی، در تنهایی‌های کودکانه‌اش، واژه‌ها را صدا می‌زد، با دلش گفت‌وگو می‌کرد، و خطوط...

دختری از دامنه‌های سبلان؛ زنی که واژه‌ها را به آواز درآورد نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در دل کوهستان‌های سرسبز و سربه‌فلک‌کشیده‌ی سبلان، جایی در حوالی روستاهای بکر شهرستان سرعین، دختری به دنیا آمد که بعدها قرار بود آوای واژه‌ها را با لهجه‌ای از اصالت و طبیعت در هم آمیزد. لیلا قنبرزاده، بانویی از تبار عشایر شاهسون، زاده‌ی سال ۱۳۵۷، نویسنده‌ای که واژه‌ها را چون دانه‌های نور در دل خاک می‌کارد و با صبر و ایمان، به گل نشستن‌شان را تماشا می‌کند. او کودکی‌اش را میان خنده‌ی گوسفندان، بوی نان تنوری و صدای بادهای سبلان سپری کرد....

دختری که با رنگ و واژه، باران را به جهان بخشید...   نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در هیاهوی زندگی، گاه کسی می‌آید که نه با فریاد، که با آرامش نگاهش، با مهر کلماتش، با رنگ انگشتانش، با سادگی لبخندش، دل آدم‌ها را نرم می‌کند؛ کسی که زندگی را نقاشی می‌کند و در هر سطر، هر رنگ و هر واژه‌اش، ردّی از عشق هست. باران نام هنری‌اش است. اما نه آن بارانی که بر بام‌ها می‌بارد؛ او بارانی‌ست که بر جان می‌بارد. فاطمه باقری، شاعر، نویسنده، نقاش، مدرس، کوهنورد، و انسانی جسور، مهربان و بی‌ادعا، هنرمندی که...

بانوی واژه‌ها؛ صدایی که از دلِ سپیدی‌ها برمی‌خیزد نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در دل جنگل و دریا، در کوچه‌های شعرآلود نوشهر، زنی هست که واژه‌ها را نه فقط می‌نویسد، بلکه زندگی می‌کند. مهناز نیکفر، شاعر و نویسنده‌ای از جنس موج و باران است؛ زنی که هم‌زمان با قدم زدن بر سنگ‌فرش‌های خیس شمال، ذهنش در کوچه‌باغ‌های ادبیات معاصر می‌چرخد، صدای شاعرانه‌اش از دل سکوت برمی‌خیزد و به جان کلمات جان می‌دهد. مهناز نیکفر فقط شاعر نیست؛ او کنشگر ادبیات است. یعنی کسی که شعر را به حاشیه‌ی آرام ذهن‌ها نمی‌برد، بلکه به متن پرهیاهوی زندگی می‌آورد....

بانویی که واژه‌ها را با سیاه‌قلم نقاشی می‌کند نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ بعضی‌ها با هیاهو می‌آیند، رد پایشان پر از نورافکن است و آواز و کف و سوت. اما بعضی دیگر... بی‌صدا می‌آیند. با رنگ، با واژه، با دلی که در سکوت خلوت خانه شعله‌ور مانده. مثل فاطمه نیکوکاران. زنی از تبار بختیاری، از خاک گرم خوزستان، متولد بهمنِ ۱۳۶۱، که ساده است، اما نه معمولی؛ که آرام است، اما نه خاموش. او آخرین گل از یک بوته‌ی شش‌نفری‌ست؛ دختری که از کودکی دست‌هایش پر از رنگ بود و دلش پر از شعر. اما چه کسی...

دختری که واژه‌ها را گریست، تا جهان را روشن کند نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ گاهی واژه‌ای متولد می‌شود، نه از ذهن، که از زخمی عمیق در جان. گاهی شعر، نه آراستگی خیال است و نه بازی با کلمات، بلکه فریادی‌ست از جایی که سال‌ها خاموش بوده است؛ از زنی که تصمیم گرفته به جای سکوت، واژه بپوشد. و ناتاشا شعبانی، یکی از همین زنان است. او از شیراز می‌آید، شهری که گل و غزل در هوایش تنیده شده‌اند، اما شعرهایش از جنس ناز و نازک‌دلی نیست؛ شعرهای ناتاشا، فریاد است، خاکستر است، روشنی‌ست در میانه تاریکی....

صدای آفتاب بر شانه‌های شعر نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در دل دشت‌های داغ دهلران، جایی که آفتاب با چهره‌ای سوزان بر خاک می‌تابد و آینه‌ی حضور انسان‌ها، لبریز از روشنایی و صلابت است، بانویی زیسته که واژه‌ها را نه فقط سروده، بلکه با آن‌ها زیسته است. زینب فرضی، شاعری از تبار آفتاب و آیینه، صدایی از مرز جنوب غربی ایران، جایی میان درد و امید، میان خاکریزهای جنگ و گل‌های شعر. او متولد ۱۳۵۴ در شهرستان مرزی دهلران از استان ایلام است؛ دیاری که زخم جنگ بر پیکره‌اش جاودانه شده، اما گل‌های مقاومت و شعور در...

بانوی نقش‌ها؛ وقتی شعر و نگارگری در یک دل می‌تپد نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در دل شهری که تاریخ بافتش را با واژه‌های بومی و لهجه‌های مأنوس آذین بسته، زنی ایستاده که واژه‌ها را زندگی می‌کند، شعر را می‌نویسد، و با نگارگری، روح نقاشی‌های اصیل ایرانی را به تصویر می‌کشد. مرضیه نادی؛ شاعره‌ای از نجف‌آباد، که نه‌تنها واژه‌ها را می‌شناسد، بلکه بومی‌ترین و بی‌ریاترین‌شان را با دل و جان گردآورده، پژوهیده و برای آیندگان به یادگار گذاشته است. او را باید بانویی از جنس فرهنگ و هنر دانست. بانویی که هم‌زمان در چند ساحت فرهنگی درخشیده؛...