تقدیم به یاد پاکِ سربازانی که در آسایشگاه، غریبانه به آسمان پر کشیدند؛

برای سر بازان ایران شهر

نام شعر: جایِ پوتین،بالِ پرواز

در میانِ شعله‌ ها، سوزانده گشتی هم وطن

بی‌گناهان در حریمِ خواب و در حالِ سخن

در سکوتِ تلخِ شب، از تیرِ نامردیِ خصم

خفته بودند و در آن دم، پاره گشتند از بدن

سقف‌شان شد آسمان و بال‌شان شد غرقِ خون

مثل آن گل‌هایِ پرپر، از جهانِ پر مِحَن

کاش می‌شد قصه‌ای از داغشان بر لب نوشت

داغِ سربازی که می‌سوزد درونِ پیرِهن

جایِ پوتین، بالِ پرواز است سهمِ کوچ‌شان

ای شهیدانی که گشته شمعِ محفل انجمن

در حریمِ امنِ آسایش، چه گل‌ها پر کشید

پرچمِ یادت بماند جاودان در این کفن

تا ابد در خاکِ خود جامی بنوشم خون فشان

من که سربازم که جان بازم نمی بازم وطن.

شاعر : مسعود آزادبخت

بیست و پنجم تیر ماه ۱۴۰۵

https://eitaa.com/masoud4471