اثری از آتنا حق شناس از شاعران انتشارات حوزه مشق
«خانهای که نیست» خانه، گویی گیر کرده همچون استخوانی در گلوی خاطره نه بالا میآید، نه فراموش میشود. دیوارهایش با صدای گریهی شب ترک خوردهاند، و پنجرهاش به خوابِ کبوتری باز میشود که سالهاست راهِ برگشت را برده از یاد. فرشِ اتاق نقشهی گمشدهی کودکیام بود، با خیابانی از نخ که به آغوشِ مادرم ختم میشد. حال درِ خانه به هیچکس باز نمیشود، جز، باد که میآید تا خاکسترِ خاطرهها را زمزمه کند در گوشِ شب خانه، در من همچون شعری ناتمام جا مانده است. سکوتِ من آتنا حق شناس از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه...
