کشف استعداد برتر

شهید سجاد زبرجدی؛ قهرمانی که هنوز اینجاست وقتی از قهرمانان این سرزمین سخن می‌گوییم، نام‌هایی بر زبان جاری می‌شوند که فراتر از یک انسان، به اسطوره‌ای ماندگار بدل شده‌اند. شهید سجاد زبرجدی یکی از این چهره‌های درخشان است؛ جوانی که از دل سختی‌ها برخاست، از کودکی با عشق به خدا زیست و در نهایت، در راه دفاع از حرم اهل‌بیت (ع) پر کشید. امروز هرگاه نامش را در گوگل جست‌وجو کنید، با عباراتی چون زندگینامه شهید سجاد زبرجدی، وصیت‌نامه شهید سجاد زبرجدی، خاطرات شهید، عکس شهید و کتاب من اینجا هستم روبه‌رو خواهید شد. اما فراتر از همه‌ی این‌ها، حقیقتی...

*دیدار* به دیدارم بیا امشب که سر تا پا غزلخوانم سرود عشق را بی وقفه میخوانم  برای تو مرا در قاب بازوی خودت از عاشقی پر کن که گیسو را پریشان کرده ام تا انتهای تو اگر آیی به بالین وصالم  بی خبر امشب سحرگه میکنم من عاقبت جان را فدای تو ز هجرانت چنان افسرده حال و زرد و خاموشم که میمانم شبیه برگ پاییزی به پای تو تو باران باش بر این پیکر تب دار  و بی تابم شکوفا میشوم همچون شقایق زیر پای تو #نرگس_صدری   🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺   *عنکبوت* از نگاهت برودت و سردی مثل قطب شمالی...

کاش من را دوست مثل عشق ودلبر داشتی کاش سرری داشتی با من ویا سر داشتی حرف بسیار است اما فرصت صحبت کم است کاش قدری حرفهایم را تو باور داشتی می پرم من در هوایت لحظه های شوق را ! کاش با من می پریدی کاشکی پرداشتی ! مرضیه زاهدی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از...

داستان: طعم سادگی ژل را کف دست هایم ریختم و به لای موهای خرمایی لَختم کشیدم، آنقدر فکر و ذهنم مشغول بود که فراموش کرده بودم نیم ساعتی هست مدام با دست هایم موهایم را میکشم، نگاهم را به آیینه دوختم و از دیدن خودم وحشت کردم. باورم نمی‌شد این من باشم! تصورش نیز برایم شبیه یک خواب بود. آستین های لباسم را بالا کشیدم و با آرامش و بی عجله مشغول تا زدن شدم؛ وقتی سرم را بلند کردم که دکمه های تی-شرت قهوهای ام را ببندم از آیینه نگاهش را دنبال کردم و به زخم عمیقی که ر...

در حنجره ام هیچ به جز آه ندارم ساکت شده ام،یار دل آگاه ندارم یک شهر قدم در قدم و  دوش به دوش اند من همسفر بادم و همراه ندارم پلکی بزن ای شادی ناکام گرانقدر غم چنبره زد ،خواب شبانگاه ندارم خورشید نگاه تو از این منظره رفته حتی به شب تیره ی خود ماه ندارم بستم چمدانی پر از درد و دلم خون گم در خودمم،مقصد دلخواه ندارم زیباغفاری         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به...

نام شعر: راز زمین من سکوتم مثل آتش که از این درد بسوزد تا هوای تو کند این دل من فرد بسوزد من که دل بسته ی آن مرقد پاکت هستم هر کسی دور شده از دورِ حَرَم سرد بسوزد چون بهاری که ز غم حلقه ی طوفان دارد هر نسیمی بوزد آن گل رخ زرد بسوزد بر بلندای جهان عصمت تو راز زمین است مثل آن ضامن آهو که جوانمرد بسوزد غم ما درد فراقیست که آرام نشود جز به وصال هر که جان و دل خود سوی تو آورد بسوزد. مسعود آزادبخت بیست و سوم مهر ۱۴۰۳ شهادت...

صدای تو چون ترنمی پنهان در شبِ بی‌انتها می‌پیچد و ماه با لبخندی خاموش بر دفتر کهکشان نقشی از امید می‌زند. هر تپش نگاهت قصه‌ای تازه می‌سازد و من در شلوغی روزهایم صدای ماه را به یاد تو می‌شنوم. #نجمه_سادات_موسوے       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به...

همگی گوش فرمان انقلاب اسلامی ایران، یکی از عظیم‌ترین رخدادهای تاریخ معاصر است که با خون پاک شهیدان،مجاهدت ایثارگران و هدایت الهی بنیان نهاده شد. این انقلاب نه صرفاً یک جابه‌جایی قدرت، بلکه دگرگونی عمیق در ارزش‌ها و نظام اجتماعی بود؛ دگرگونی‌ای که بر سه اصل بنیادین ایمان دینی، عدالت اجتماعی و استقلال سیاسی استوار گردید. در چنین نظامی، مسئولیت سیاسی و مدیریتی نه یک امتیاز و موقعیت شخصی، بلکه سنگین‌ترین امانت الهی به شمار می‌رود؛ امانتی که باید با خدمت صادقانه و تبعیت عملی از آرمان‌های انقلاب ادا شود. رهبر معظم انقلاب طی سالیان متمادی، همواره بر لزوم پایبندی...

پزشکش می‌گفت: «نباید فکر کنی!» دریغ از این‌که مشکل او فکر کردن نبود؛ تمام لحظات زندگی‌اش آغشته به «او» و در پی او نیز می‌دوید. مسیرش بود... گاهی در آن مسیر هم به خودش سری می‌زد. توصیه‌ی پزشک را می‌شنید؛ اما نمی‌خواست تنها نقطه‌ی وصالشان را برهم بزند. کسی در اندیشه‌اش نوایی از عشق می‌سرود و دیگری به ساز کوک شده‌اش خوب می‌رقصید. میانه‌ی رقص پای معشوقه پیچ می‌خورد و با شدت به زمین کوبیده می‌شد. این آغاز ماجرا بود. نشخوارهای فکری دست بیخ گلویش گذاشته و محکم فشار می‌دادند. دکتر می‌گفت: «کسی قاتل نیست!» چطور می‌شود ساز را مقصر...